gedachten van john coberco · in een weiland lopen drie mannen. ze kijken naar de grond. naar het gras en de klaver. er vliegt dan een leeuwerik boven hun hoofden. een boomtop in de omgeving ruist plotseling hoorbaar, door het gezang van de vogel. als ze verder lopen horen ze nu ook het ruizen van de andere bomen. het zijn er drie. drie mannen van gelijke kleding, gelijke grootte, gelijke leeftijd. nu gaan ze uit elkaar om een koeievlaai te ontwijken — twee naar links. twee naar rechts. een naar rechts, een naar links — de man in het midden draait zich om en loopt terug, hij wordt nagestaard door de anderen. pas als de man uit het midden over het prikkeldraad stapt en over de dijkweg naar het dorp wandelt besluiten de twee achtergeblevenen hem te volgen. de mannen worden bekeken door een zwartwitte kater, die helemaal aan de andere kant van het veld zit. hij is zo goed te zien omdat zijn vacht zo afsteekt tegen het groene gras en de roze en witte klaver. achter de mannen aan, in de berm, loopt nu een veldwezen, zij laat de kat verdwijnen. · abismo~ del fr. ant. abisme, este quizá del lat. vulg. abyssĭmus, der. del lat. tardío abyssus, y este del gr. ἄβυσσος ábyssos; literalmente 'sin fondo'. superficial~ del lat. superficiālis.1. perteneciente o relativo a la superficie. 2. que está o se queda en la superficie. 3. aparente, sin solidez ni sustancia. 4. frívolo, sin fundamento. ~diccionario de la lu¡engua española · "holz lautet ein alter name für wald. im holz sind wege, die meist verwachsen jäh im unbegangenen aufhören. jeder verlauft gesondert, aber im selben wald. oft scheint es ob gleiche einer dem anderen. doch es scheint nur so. holzmacher und waldhüter kennen die wege. sie wissen was es heiβt, auf einem holzweg zu sein" ~martin heidegger · eerst zag ik niets toen ik door het raam naar buiten keek want het was donker. ik zag dat het koud was. ik was ziek en mocht al dagen niet naar buiten. ik zou het niet eens kunnen. uit het duister kwamen drie figuren aangelopen, en, ik wist niet wat ze van plan waren. wat waren ze van plan? voor het huis langs liepen ze, voor de heg liepen ze door. ze hadden de vaart er goed in en zonder op te kijken liepen ze verder. oh nee: één kijkt er om maar ziet niets. nu zijn ze verdwenen in de nacht. ik vroeg me af waar ze heen gingen. het wordt weer koud en ik kruip weer in bed en pak mijn boek. · mother lode a principal vein or zone of veins of gold or silver ore. the term is also used metaphorically to refer to the origin of something valuable or in great abundance · aminardus en hubertus hadden genoeg van het leven in de stad. ze vonden het er maar ongezond want volgens hen hing er een bedompte lucht in de straten waar nooit eens een frisse wind kwam en de mensen waren er somber en bedrogen elkaar. ? al snel waren ze ver gevorderd in de heuvels waartussen de stad lag. langs de weg lag een boomstam die een mooi uitzicht bood op de stad. ze gingen erop zitten uitblazen. ?kijk nog maar eens goed naar de draak,? zei aminardus, want hij voelde hoe de muzen hem bij elke nieuwe frisse ademtocht wat schoons influisterden: [zie haar toch log liggen rondwentelen in haar eigen drek, terwijl haar stinkende adem rond haar hangt] en hubertus zag dat hij naar de stad wees en begreep hem. ?kijk er nog maar eens goed naar, hubertus! het zal, als de goden met ons zijn, voor het laatst zijn. we zullen daar nooit terug hoeven komen, voortaan zijn eigen baas in het rijke veld, knechten der natuur en genieten haar ontberingen en we [...] · chimbo | un jabón dermatológicamente testado, de gran rendimiento, elaborado por maestros jaboneros con grasas naturales ricas en aceite de coco. es eficaz contra las manchas difíciles, respeta íntegramente las prendas y cuida la piel. además es excelente en otras múltiples aplicaciones. producto biodegradable http: : : www.jabonchimbo.com · de hemel boven het paleis van de kalief van bagdad was zo vol sterren en de maan scheen zo helder dat de kalief de slaap niet kon vatten door al dit schoons daarom wandelde hij in één der vele boomgaarden die zijn paleistuin rijk was. hij hoopte aldus enig verkoeling en verstrooiing te vinden om zo beter door de slaap verrast te kunnen worden. plotseling hoorde hij een stem uit een boom die wat afzijdig stond van de anderen. 'fatima, hier ben ik!' de kalief keek verbaasd om zich heen tot hij de jongeman die hem bij de naam fatima had aangeroepen ontwaarde. de jongeman snelde op hem toe en omhelsde hem. de kalief was verbouwereerd, zo vaak werd hij in zijn functie niet door slecht geschoren jongemannen op de mond gekust. 'fatima!', sprak de jongen. 'hoe heerlijk is het jouw bevallige vormen in mijn sterke zeemansarmen te voelen' waarbij hij de kalief van opwinding stevig in beide wangen kneep. pas toen bemerkte hij zijn vreselijke vergissing. 'maar, u, u bent fatima niet' stamelde de jongeman. 'wie is u, waar is fatima?' de kalief begreep nu dat hij voor een ander werd aangezien. 'jongmens, als je me vertelt hoe je hier zo te recht bent gekomen in de tuinen van de kalief, de grootste mens op deze aarde, de meest verlichte man, heerser van bagdad—en dat wil wat zeggen in deze tijden—vergeef ik je je onbetamelijke gedrag—. hij verzweeg wijselijk zijn ware identiteit opdat de jongen zich uit verlegenheid niet zou verstillen. —oh heer, verraadt mij niet—! de jongen viel op zijn knieeën en kuste de slippen van de kaftan van de kalief en ook diens rechter grote teen. —verraadt mij niet oh heer ik ben slechts een eenvoudige zeeman, ik heb mijn hart verloren aan een dienstmaagd uit het paleis en als men mij zou vinden en gevangennemen zie ik haar nooit meer terug!' de kalief gebaarde de jongeman weer op te staan en sprak: 'wees maar niet bang. misdaad noch zonde is nog begaan. maar vertel me uw naam en waar u vandaan bent gekomen, uw kleding verraadt dat u een lange reis heeft gemaakt voordat u uwzelve hier vond, en hoe u fatima hebt leren kennen, want het is toch algemeen bekend dat niemand toegang heeft tot de vrouwen in dienst van kalief h, zelfs de minste dienstmaagd of schoonmaakster of vouwmeisje wordt elk uur van de dag door des kaliefs wachters bewaakt.' 'oh heer!, uw schrandere woorden vliegen als vogels recht gewiekt strak op hun doel af, hoe gij mij doorziet, ik ben met stomheid geslagen! herman is mijn naam maar men noemt mij hier te lande almansur. van het frankische land kom ik, de noorderwind bracht mij na een barre tocht van vele jaren in uw prachtige stad die men alom prijzen hoort. vijf lange jaren geleden is fatima mij als vrouw beloofd. haar oom giroidas, een rijke griekse koopman. maar o gruwel, op een pleziervaart met tal hare vriendinnen, werd haar schip overallen door roofzuchtige moren en werd zij als slavin verkocht.' hier onderbrak de kalief het verhaal van almansur. 'heb je nog meer vrienden bij je die dat geruis daar in de struiken en onder de oude mangabomen veroorzaken?' 'neen heer, ik ben hier geheel alleen gekomen.' 'wie zijn het dan die dat geluid veroorzaakten wat ik zoëven hoorde? hoor! daar is het weer!' en nu hoorde ook almansur het vreemdsoortige geluid. de kalief vroeg daarop aan de jongen: 'wilt u uw kalief ten dienste zijn? volgt mij dan en laat ons uitvinden wat dat geluid te betekenen heeft'. de twee mannen slopen nu voorzichtig naar het struikgewas waar zo ven nog een ijselijke schreeuw had weerklonken. een reusachtige steenarend sloeg nutteloos zijn krachtige vleugels door het duistere zwerk, zijn poten aan een tak gebonden, de ogen door een leren kap bedekt. voorzichtig naderde de kalief het gebonden wezen dat zo weeklagend om hulp had geroepen. de mannen verwonderden zich over het formaat van het dier dat zeker vier malen de grootste vogel die de kalief ooit gezien had overtrof · cheesecake (experiment, 2020-06-22) : bodem van verkruimelde mariakaakjes met boter; pastoret queso fresco batido con yoghurt met sinasappelrasp en 4 el suiker; in koelkast laten opstijven; compôte van blauwe bessen met sinasappelsap en stukje sinasappelschil; dik maken met een beetje meel;  laten afkoelen en dan op de taart · "consequently, from the very advent of agriculture, worries about the future became major players in the theatre of the human mind" ~yuval noah harari, sapiens · "...nathan stubblefield who stated that earth batteries do not generate electricity: they intercept and receive ground flowing telluric currents. if you wish to find strong telluric currents by this means, place one of your two ground rods into a tree root. the galvanometer should be wired close to this base. the other rod is wired and can be placed in sequentially different spots. readings can literally "pin" the meter, holding it there for weeks" ~an introduction to the mysteries of ground radio, by gerry vassilatos https: : : borderlandsciences.org : journal : vol : 53 : n01 : vassilatos_on_ground_radio.html · "i have a thousand times lamented the loss of the treatise brutus wrote upon virtue, for it is well to learn the theory from those who best know the practice" ~michel de montaigne · "in places the sea had eaten out enormous blue grottoes. at one spot, several of these had broken into each other to form a huge domed cavern, the roof of which hung one hundred feet above the sea. the noble portico was flanked by giant pillars" ~douglas mawson, the home of the blizzard · «whatsoever aristotle may have said on the subject, i don't care» ~william of occam (in "an outline of european architecture" by nicolaus pevsner) · het gelijk van het ongerijmde · terwijl ik door het bos loop zie ik ineens dat de wereld en mijn ziel één zijn, tegelijkertijd hoor ik de wiekslag van twee overvliegende raven · bepalend voor vermeende veranderingen die mensen waarnemen en waarmenen te zien in de werkelijkheid : het denken van parmenides is alomtegenwoordig : onder de waanwaan van de dag · de mens is van nature gelaten en stoicijns: plicht, schuld en boete werden hem later aangepraat · ontdaan van betekenis · als je iets begrijpt is het meestal niet waar. als je iets níet begrijpt is het vaak wel waar · de dag van de waan · de menselijke maat : je bent er maar mooi klaar mee als natuur · gevoelige laag als kind verkreukelde ik zilverpapier om het dan weer helemaal glad te wrijven. maar dat lukte nooit helemaal; er bleven altijd sporen van de kreukels (want de weerbarstige werkelijkheid zat ertussen) nu doe ik het weer maar nu juist om de werkelijkheid vast te leggen · de traagheid van het bestaande · "we are conscious of an animal in us which awakens in proportion as our higher nature slumbers. it is reptile and sensual, and perhaps cannot be wholly expelled; like the worms which, even in life and health, occupy our bodies. possibly we may withdraw from it, but never change its nature" ~henry david thoreau, walden · "la chance ne sourit qu’aux esprits bien préparés" van louis pasteur; wordt meestal vertaald met "chance favors only the prepared mind" maar zou toch beter zijn als "chance smiles only on well prepared minds" · gravity cell sometime during the 1860s, a frenchman by the name of callaud invented a variant of the daniell cell which dispensed with the porous barrier. instead, a layer of zinc sulfate sits on top of a layer of copper sulfate, the two liquids are kept separate by their differing densities, often with a layer of oil added on top to prevent evaporation. this reduces the internal resistance of the system and thus the battery yields a stronger current. this variant, called a gravity cell, consists of a glass jar in which a copper cathode sat on the bottom and a zinc anode is suspended beneath the rim in the zinc sulfate layer. copper sulfate crystals are scattered around the cathode and the jar then filled with distilled water. as the current is drawn, a layer of zinc sulfate solution forms at the top around the anode. this top layer is kept separate from the bottom copper sulfate layer by its lower density and by the polarity of the cell. a disadvantage of the gravity cell is that a current has to be continually drawn to keep the two solutions from mixing by diffusion, so it is unsuitable for intermittent use. in addition, it was vulnerable to loss of integrity if too much electric current is drawn, which also causes the layers to mix. sometimes called the crowfoot cell due to the distinctive shape of the electrodes, this arrangement is less costly for large multicell batteries and it quickly became the battery of choice for the american and british telegraph networks. even after most telegraph lines started being powered by motor-generators, the gravity battery continued to be used in way stations to power the local circuit at least into the 1950s. in the telegraph industry, this battery was often assembled on site by the telegraph workers themselves, and when it ran down it could be renewed by replacing the consumed components. the zinc sulfate layer is clear in contrast to the deep blue copper sulfate layer, which allows a technician to determine the battery life with a glance. on the other hand, this setup means the battery could only be used in a stationary appliance, otherwise the solutions would mix or spill. https: : : en.m.wikipedia.org : wiki : daniell_cell · daar waar de taal niet gaat · coincidentia oppositorum : tegenstellingen lossen op gezien vanuit een ander perspectief ; leven en dood worden gezet door de tijd maar in een andere dimensie zijn ze hetzelfde ; het zelfde geldt ook voor de kwantumstaat : golf of deeltje of plaats of richting is maar een moment ; haal het moment weg en alles valt samen · planning : maak geen planning ; dan hoef je hoef je die ook niet aan te passen ; en je hoef het ene onderdeel niet te haasten omdat het andere eraan komt · het verkeerde been · hesitency was clearly to be evitated. execration as cleverly to be honnisoid (james joyce, finnegans wake) · der mensch ist nicht mehr künstler, er ist kunstwerk geworden (friedrich nietzsche, die geburt der tragödie) · prijzen zal ik de heer, die mij verstand heeft gegeven: ik zie de heer voor mijn ogen te allen tijde: want hij is aan mijn rechterhand omdat ik niet wankele—benedicam dominum, qui tribuit mihi intellectum: providebamdeum in conspectu meo semper; quoniam a dextris est mihi, ne commovear (missaal, offertorium, vijfde zondag na pinksteren) · · er zit veel ruis in de waarheid maar ook veel waarheid in de ruis · lineaire algebra : de expressie zit in de lijn, niet in de vorm · geldt de stelling van noether ook voor het kansveld? de wet van behoud van mazzel? · dijknimf | in een weiland lopen drie mannen. ze kijken naar de grond. naar het gras en de klaver. er vliegt dan een leeuwerik boven hun hoofden. een boomtop in de omgeving ruist plotseling hoorbaar, door het gezang van de vogel. als ze verder lopen horen ze nu ook het ruizen van de andere bomen. het zijn er drie. drie mannen van gelijke kleding, gelijke grootte, gelijke leeftijd. nu gaan ze uit elkaar om een koeievlaai te ontwijken — twee naar links. twee naar rechts. een naar rechts, een naar links — de man in het midden draait zich om en loopt terug, hij wordt nagestaard door de anderen. pas als de man uit het midden over het prikkeldraad stapt en over de dijkweg naar het dorp wandelt besluiten de twee achtergeblevenen hem te volgen. de mannen worden bekeken door een zwartwitte kater, die helemaal aan de andere kant van het veld zit. hij is zo goed te zien omdat zijn vacht zo afsteekt tegen het groene gras en de roze en witte klaver. achter de mannen aan, in de berm, loopt nu een veldwezen, zij laat de kat verdwijnen · christiaan huygens verklaart de zwaarte parsimonisch zonder dat er onzichtbare krachten op afstand worden bijgehaald. maar zijn analogie is plat, gebaseerd om de centrifugale krachten, hoe maak je dat ruimtelijk? door de introductie van de puntrotatie · apollogetica eerste vaststelling in de apollogetica van kabubah: god kun je alleen zelf en ín jezelf vinden. de ander kan je wel vertellen maar alleen de engel, die je aankijkt, en je dan weet dat god bestaat en jij deel bent van her · kwademecum er is geen enkele situatie waarin het gerechtvaardigd is dat ik kwaad ben; als ik dan kwaad ben moet ik tenminste dát bedenken · covadonga waarschijnlijk van "cova dominica": cueva de la señora; de grot waar volgens de sages pelayo maria zag die hem de overwinning beloofde op de moren; de belangrijkste toeristische bestemming van asturias voor spanjaarden omdat daar volgens de legendes de reconquista begon · wisdom | "we've moved from wisdom to knowledge, and now we're moving from knowledge to information, and that information is so partial — that we're creating incomplete human beings" ~vandana shiva · kwademecum | er is geen enkele situatie waarin het gerechtvaardigd is dat ik kwaad ben; als ik dan kwaad ben moet ik tenminste dát bedenken · holzwege | "holz lautet ein alter name für wald. im holz sind wege, die meist verwachsen jäh im unbegangenen aufhören. jeder verlauft gesondert, aber im selben wald. oft scheint es ob gleiche einer dem anderen. doch es scheint nur so. holzmacher und waldhüter kennen die wege. sie wissen was es heiβt, auf einem holzweg zu sein" ~martin heidegger · abismo superficial | abismo~ del fr. ant. abisme, este quizá del lat. vulg. abyssĭmus, der. del lat. tardío abyssus, y este del gr. ἄβυσσος ábyssos; literalmente 'sin fondo'. superficial~ del lat. superficiālis.1. perteneciente o relativo a la superficie. 2. que está o se queda en la superficie. 3. aparente, sin solidez ni sustancia. 4. frívolo, sin fundamento ~diccionario de la lengua española · om mani padme hum | het mantra van het grote mededogen: als iemand die je dierbaar is die overlijdt wordt je eerst (en tijdens dát moment) overspoeld door een enorme golf van mededogen voor het lijden dat diegene onderging in zijn hele leven · onwillig | ik ben niet van de wil. wil is een construct. een verzinsel. net als god. de wereld is beter te verklaren zonder wil. en god. dan voel ik me verlaten en leeg, wil ik dat wel? · noble portico | in places the sea had eaten out enormous blue grottoes. at one spot, several of these had broken into each other to form a huge domed cavern, the roof of which hung one hundred feet above the sea. the noble portico was flanked by giant pillars ~douglas mawson, the home of the blizzard · raamvertelling eerst zag ik niets toen ik door het raam naar buiten keek want het was donker. ik zag dat het koud was. ik was ziek en mocht al dagen niet naar buiten. ik zou het niet eens kunnen. uit het duister kwamen drie figuren aangelopen, en, ik wist niet wat ze van plan waren. wat waren ze van plan? voor het huis langs de heg liepen ze, voor de heg liepen ze door. ze hadden de vaart erin en zonder op te kijken liepen ze verder. oh nee: één kijkt er om maar ziet niets. nu zijn ze verdwenen in de nacht. ik vroeg me af waar ze heen gingen. het wordt weer koud en ik kruip weer in bed en pak mijn boek. het verhaal gaat als volgt · overhaler de mens is een verhaalmachine, al zijn ervaringen worden direct verwerkt tot een relaas, klaar om doorgegeven te worden. en als je dan luistert naar andermans verhaal kijk je hoe je dat in je eigen verhaal kwijt kunt · versgezicht elke keer als je kijkt wordt de werkelijkheid helemaal opnieuw gemaakt, tot op het laatste blaadje en steentje. geen wonder dat het af en toe wel eens een beetje anders is als net daarvoor · klederdrang de mens kleedt alles aan. zichzelf, de ander, de wereld en de werkelijkheid · nathan stubblefield "stated that earth batteries do not generate electricity: they intercept and receive ground flowing telluric currents. if you wish to find strong telluric currents by this means, place one of your two ground rods into a tree root. the galvanometer should be wired close to this base. the other rod is wired and can be placed in sequentially different spots. readings can literally "pin" the meter, holding it there for weeks." ~an introduction to the mysteries of ground radio, by gerry vassilatos https: : : borderlandsciences.org : journal : vol : 53 : n01 : vassilatos_on_ground_radio.html · regret i have a thousand times lamented the loss of the treatise brutus wrote upon virtue, for it is well to learn the theory from those who best know the practice ~michel de montaigne · lessen in bescheidenheid · de leidse sarcofaag in voorstelling vijf, vier figuren; drie van normaal formaat; twee daarvan kijken elkaar aan en, één knielt er — staat er net van op. deze ene is op de voorgrond; die andere ene — die van de drie van formaat — staat achter de twee; die trouwens elkaar heel raar aankijken en slechts gering wijken voor die andere. van de rechter is zijn hand afgevallen, zijn rechter. de linker legt zijn rechter maar vast — want uit steen gehouwen — op de schouder van de door de kniëen gezakte. die op zijn beurt de rechter bedekte, in zijn gewaad verpakte. hij kijkt naar waar de gevallen rechterhand van de rechter was, daar. de linker heeft haar op zijn kaak · het grote onbetekende buiten ons denken is het grote onbetekende alles; het is. en het kan van alles worden. voor ons. · met elke zin die je maakt, met elk woord dat je schrijft, kun je de taal veranderen · de rede is een afgeleide van het werkelijke (onzichtbare) denken; de rede vraagt om aandacht en wacht dan op uitleg van de stem uit de achtergrond · beÏnvloeding is het bewustzijn het besef dat de werkelijkheid beïnvloedbaar is? · verder afstand is de ruimte tussen twee dingen; een maat voor energieverschil; bestaat de afstand (op kwantumniveau) verder wel? · actio in distans · inzicht dat je in een flits ziet hoe het allemaal in elkaar steekt maar dat het jaren kan duren omdat enigszins exact te verwoorden · worden en woorden · aswasmiddel as van hout in een pan met water is een prima afwasmiddel of om je handen mee schoon te maken · ja het estetisch genoegen van dat moment van weten hoe het zit · schipperen om iets nieuws te begrijpen moet je oude denkbeelden laten varen · begripkader het denken over begrip hoort thuis in de filosofie, niet in de psychologie · narrative abbreviated · arroz con leche anderhalve liter melk met 200 gram rijst met kaneelstok en citroenschil koken tot pap; dan 100gr suiker erbij; warm en koud te eten ~marta · toestand een hash van de nieuwe string die zich verhoudt tot de hash van de vorige string · concursus het begon allemaal met de slager. zijn vrouw zei me: hij was weg en kwam terug maar al zag hij er hetzelfde uit was hij toch een ander. daarop kwamen er meer met zulke verhalen; niemand was meer zichzelf! en iedereen vertrok. ik ga ook weg; ik vertrouw niemand meer · doejong over de doejong en de foendi: hoe de vorm van de doejong het ideale gereedschap benadert; ook het boek over de kapotkunde; waarom gaan dingen kapot en waarom op dat moment? · lensvlak het punt waar alle informatie (even) is; op het vlak van de lens of het punt van de pinnegat is de informatie gelijkelijk verdeeld, dus nul of hooguit een egale kleur; erachter beginnen zich de focusbollen te vormen totdat ze op brandpuntsafstand scherptepunten zijn geworden; het is een soort holoraam; de kringen op het vlak die elkaar overlappen zijn een andere benadering van fourier; ze zijn allemaal even groot en van een egale intensiteit (het zijn geen bollen op het vlak (kringen die naar het midden steeds intenser zijn) ) · vanzelf de gedachten rijgen zich aaneen; ze komen vanzelf en vallen op hun plek; dan valt het stil en kijk ik om me heen · uitzieken tijd en aandacht voor je ziekte; ga er niet aan voorbij · de god van het onbegrepene · foutmelding programmeer zo dat élke fout het programma breekt met vermelding van regelnummer—meer heb je niet nodig · vlierbloesemsiroop bloemschermen net onder water (met een bord erop), paar dagen laten staan, filtreren; per liter 1.25kg suiker en 20 gr citroenzuur; tot 70 graden verhitten; in gesteriliseerde flessen doen ~pieterjan · gefundenes fressen · era het generalisme (overzicht) als vrouwelijk en het specialisme (territorium) als mannelijk principe; na de overheersing van het specialisme vanaf de landbouwrevolutie wordt het weer tijd voor een periode van generalisme · kun je oprecht iets begrijpen dat eigenlijk onwaar of onzinnig is? en betekent dat dan dat je rede een intern waarheidsbeeld heeft? · tortas fritas deeg van half bloem half repostería, zout, olie en relatief veel (gestarte) gist; kneden; rijzen; kneden en op een plank in vierkantjes van 5x5cm snijden; half uur rijzen en bakken in veel olie (agustina) · stelling van noether elke differentieerbare symmetrie van de actie van een natuurkundig systeem heeft een corresponderende behoudswet · buiten ons denken is het grote onbetekende alles; het is. en het kan van alles worden. voor ons · euh de rede is een afgeleide van het werkelijke (onzichtbare) denken; de rede vraagt om aandacht en wacht dan op uitleg van de stem uit de achtergrond · bicameralism god woont in de ene hersenhelft en jij in de andere. hypothesis by julian jaynes; in the human brain cognitive functions were once divided in a speaking and a listening part ~wikipedia · metathese niet these, antithese, synthese maar these, antithese metathese; je wordt de tegenstelling gewaar en neemt die mee; jíj bent verandert; dat is de ware dialectiek · al lijken ze tegengesteld, zowel communisme als kapitalisme zijn vormen van materialisme : beiden zijn het heil der menschheid in het vergaren van goederen ; we zijn toe aan een beter model · gravity cel een niet-oplaadbare maar wel vervangbare batterij die goed te herverwerken is · geding de scheiding subject en object, bestaat die wel? er wordt de suggestie gewekt dat ze bestaan en dat ze tegengesteld zijn; vervolgens krijg je vijfhonderd jaar debat; alsof er een objectief te generaliseren subject bestaat; om daarna ze weer bij elkaar te brengen met vergevingsgezinde dialectiek · kvat hoe hoger de energie hoe kleiner de kans. kans (waarschijnlijkheid) en energiesprong: een hogere energie is een compactere waarschijnlijkheid (bijvoorbeeld een grote bindingskracht betekent een diepe put waar maar zeer moelijk uitgetunneld kan worden: toevoer van energie (warmte) vlakt de gausskromme uit) · kvattummechanica de werkleer van het waarschijnlijkheidsveld (het kvansdeeltje) · loodzuuraccu reviseren gebruik handschoenen en veiligheids bril; zwavelzuur opvangen een grote bak en (meerdere keren) filtreren (met watten) tot het schoon is; dan ca. 500gr natriumbicarbonaat op 3 liter water erbij (andere zeggen 75gr per liter); uur of twee laten staan (af en toe schudden) en afgieten. dan met water wassen en herhalen tot het schoon is; dan zuur er weer in (in elke cel precies evenveel) en aanvullen met gedemineraliseerd water; doppies er weer op en meten maar. je kan ook het zwavelzuur vernieuwen; 1,5 liter zwavelzuur op 1 liter gedemineraliseerd water — el filtrado es mejor con algodon, con un solo pase queda super limpio... está bien tu procedimiento. sólo unas aclaraciones : éste procedimiento se debe hacer preferiblemente antes de que empieza a fallar la batería; o sea como a los 2 años, y otra observación es que, si una celda ya está mala o sea si se desgastó el plomo o está roto yá por desgaste, la bataría no quedará bien, pues cada placa aporta una parte del voltaje y corriente y si falta una o más no alcanzará los 12v que son necesarios...para los que quieran renovar totalmente el acido no vayan a ponerlo puro. se utiliza una solucion al 10%, es decir para obtener 1 litro se mezcla 900 ml de agua destilada con 100 ml de acido sulfurico. precaucion!!!! jamas arrojen agua sobre acido!!!!! lo correcto es ir agregando acido lentamente, muy lentamente sobre el agua de lo contrario reaccionará y les puede llegar a salir muy cara la experiencia. siempre acido sobre agua, jamas agua sobre acido! 1 llave española 10 mm 1 desarmador plano 1 par de guantes 1 lentes 500gr de bicarbonato de sodio. 1 franela para filtrar 1 cuchara 1 embudo 3 litros de agua 1 tina dónde quepa la batería 1 : 2 de agua destilada https: : : www.youtube.com : watch?v=cvvlkzpe0k8 · london nomades "the class of nomades with which i propose to deal makes some show of industry. these people attend fairs, markets, and hawk cheap ornaments or useful wares from door to door. at certain seasons this class 'works' regular wards, or sections of the city and suburbs. at other seasons its members migrate to the provinces, to engage in harvesting, hop-picking, or to attend fairs, where they figure as owners of 'puff and darts', 'spin 'em rounds', and other games. [...] "the accompanying photograph, taken on a piece of vacant land at battersea, represents a friendly group gathered around the caravan of william hampton, a man who enjoys the reputation among his fellows, of being 'a fair-spoken, honest gentleman'. nor has subsequent intercourse with the gentleman in question led me to suppose that his character has been unduly overrated [...] "he honestly owned his restless love of a roving life, and his inability to settle in any fixed spot. he also held that the progress of education was one of the most dangerous symptoms of the times, and spoke in a tone of deep regret of the manner in which decent children were forced now-a-days to go to school. 'edication, sir! why what do i want with edication? edication to them what has it makes them wusser. they knows tricks what don't b'long to the nat'ral gent. that's my 'pinion. they knows a sight too much, they do! no offence, sir. there's good gents and kind 'arted scholards, no doubt. but when a man is bad, and god knows most of us aint wery good, it makes him wuss. any chaps of my acquaintance what knows how to write and count proper aint much to be trusted at a bargain.' [...] "the dealer in hawkers' wares in kent street, tells me that when in the country the wanderers 'live wonderful hard, almost starve, unless food comes cheap. their women carrying about baskets of cheap and tempting things, get along of the servants at gentry's houses, and come in for wonderful scraps. but most of them, when they get flush of money, have a regular go, and drink for weeks; then after that they are all for saving... they have suffered severely lately from colds, small pox, and other diseases, but in spite of bad times, they still continue buying cheap, selling dear, and gambling fiercely.' [...] "declining an invitation to 'come and see them at dominoes in a public over the way', i hastened to note down as fast as possible the information received word for word in the original language in which it was delivered, believing that this unvarnished story would at least be more characteristic and true to life." ~from 'street life in london', 1877, by john thomson and adolphe smith https: : : digital.library.lse.ac.uk : objects : lse:jer426cev · lukas 10:1-4: "en na dezen stelde de heere nog andere zeventig, en zond hen heen voor zijn aangezicht, twee en twee, in iedere stad en plaats, daar hij komen zou. 2 hij zeide dan tot hen: de oogst is wel groot, maar de arbeiders zijn weinige; daarom, bidt den heere des oogstes, dat hij arbeiders in zijn oogst uitstote. 3 gaat henen; ziet, ik zend u als lammeren in het midden der wolven. 4 draagt geen buidel, noch male, noch schoenen; en groet niemand op den weg" · apostelisme schilderkunstige school waarin met elke weergegeven lijn een apostel verschijnt; gebaseerd op het oudchristelijke thema van de zeventig apostelen uit lukas 10:1 · los setenta apÓstoles 1. después de estas cosas, designó el señor también a otros setenta, a quienes envió de dos en dos delante de él a toda ciudad y lugar adonde él había de ir. 2. y les decía: la mies a la verdad es mucha, mas los obreros pocos; por tanto, rogad al señor de la mies que envíe obreros a su mies. 3. id; he aquí yo os envío como corderos en medio de lobos. 4. no llevéis bolsa, ni alforja, ni calzado; y a nadie saludéis por el camino. (lucas 10:1-4 reina-valera 1960) · eenheid van plaats en tijd(snelheid) : elk lokaal systeem met dezelfde snelheid heeft dezelfde tijd (ongeacht waar ze vandaan komen) · abel boerema kok, zeezeiler, cadman, kunstenaar en magiër, grote belangstelling voor de symbolische manipulatie van de werkelijkheid. auteur van het 4-dimensionale abelvenster (antwerpen, 1993), lid van ubique, academia moir brandts honk en de pisgele tornado · sendas perdidas "holz es un antiguo nombre que en alemán significa bosque. en el bosque hay caminos que las más veces se pierden de repente en lo intransitado. se llaman "sendas perdidas" (holzwege). cada una de ellas corre aparte, pero en el mismo bosque. a menudo causan la impresión de ser iguales, pero solo lo son en apariencia. los leñadores y guardabosques conocen esas sendas. saben lo que significa estar en una senda perdida" — martin heidegger, holzwege · het is een misverstand te denken dat techniek geleidt wordt door wetenschap en rede; techniek ontwikkelt zich grotendeels zelf; door evolutie; het is een blind, onredelijk en autonoom proces · de geur van net gekookt water brengt veel herinneringen terug · gevoelige laag : als kind verkreukelde ik zilverpapier om het dan weer helemaal glad te wrijven. maar dat lukte nooit want er bleven altijd kreukels. de weerbarstige werkelijkheid liet zijn sporen na. nu doe ik het nog. maar juist om de werkelijkheid vast te leggen · traagheid (inertia) : één van de twee krachten in de natuur. al dat is, wil niet van zijn plek. de onwil tot veranderen of bewegen; wat is de andere? · het staat geschreven : geschreven taal komt van hogerhand en wordt klakkeloos geaccepteerd — dat heb ik eens ergens gelezen — is het omdat je níet weet van wie het komt dat je het maar voetstoots gelooft? · covadonga : waarschijnlijk van "cova dominica": cueva de la señora; de grot waar pelayo maria zag die hem de overwinning beloofde op de moren; de belangrijkste toeristische bestemming van asturias voor spanjaarden omdat daar volgens de legendes de reconquista begon · pekeldruk een duurzame, experimentele variant van de marmerdruk: lage bak vullen met pekel (water verzadigd met zout) daarop verdunde acrylverf; het water al dan niet bewegen; papier er vlak opleggen; verf laten intrekken; eraf halen en liggend laten drogen · abismo superficial : abismo : del fr. ant. abisme, este quizá del lat. vulg. *abyssĭmus, der. del lat. tardío abyssus, y este del gr. ἄβυσσος ábyssos; literalmente 'sin fondo'. superficial : del lat. superficiālis.1. perteneciente o relativo a la superficie. 2. que está o se queda en la superficie. 3. aparente, sin solidez ni sustancia. 4. frívolo, sin fundamento. · kunst is de gids van de geest in het dialectische proces; ze neemt je bij de hand en laat je zien dat er toch veel te zien is in het donkere bos—als je er maar binnen gaat · gelassenheit · mamposterÍa piedra sin trabajar unida con argamasa (c : i prerománico de naranco) · el paisaje de memoria cuando ya reconoces un lugar aunque vienes de otro lado que otra vez · licht golft alle kanten op : het klotst rond hoeken en door gaten en kruipt door ruiten maar het kwantum (in dit geval de energie, het deeltje) gaat rechtdoor en blijft doelgericht · abîme superficiel : de oppervlakkige afgrond of de afgrondelijk oppervlakte. hoe een tweedimensionaal vlak werk diepte krijgt en hoe een proces een vlak vult waarbij de kunstenaar toekijkt en stuurt · ben ik mijn geheugen, ben ik mijn woede, ben ik deze gedachte? · een moment van onachtzaamheid · de dode letter de overledenen spreken tot u door deze letters; hun wereld aanschouwt u; hun gedachten worden de uwe ~wodan · processen die beeld genereren zijn interessanter dan zelf bewust iets proberen te tekenen; marmerdruk, ruis, kreukels; het is onduidelijk, eindeloos, onaf en echt · kijken is de ruimte oplossen: je kijkt de wereld plat: dan zie je dat alles precies in elkaar past · het schilderboek van ferdinand peer de documentatie van een kunstenaar is als cocido madrileÑo: alles samen gekookt maar in aparte gangen geserveerd. het begrijpen van de kunst of de kunst van het begrijpen; de geheel eigen waarmeningen en waarnemingen van ferdinand peer met opmerkingen van kanton bubahsky · aandacht is het vermogen onvermoede details waar te nemen · abrigo do lagar velho grot in portugal waar resten van een kind met kenmerken van zowel homo sapiens als neandertaler zijn gevonden. beschreven door eric trinkaus · glansectomie het verwijderen van de eikel (glans) van de penis. voor een betere penetratie en prestatie. bovendien houdt het orgasme langer aan en is herstel sneller. veel vrouwen houden ook niet van een te groot lid. de beleving voor de vrouw is minder invasief. wordt ook gebruikt als initiatie, ten teken van een vernieuwde mens. de glans benadrukken door hem weg te nemen. het gevoel de controle volledig kwijt te zijn. waarom heeft de man een glans? wat is de toegevoegde waarde van de glans? ~john coberco · cocido madrileÑo ontstaan uit het sefardische gerecht adafina; alles wordt samen gekookt maar in afzonderlijke gangen (vuelcos) geserveerd. kikkererwten, kool, wortels, aardappelen, spek, chorizo, bloedworst, ham, soepbot, rundvlees en bolas (gehaktballen met broodkruim en peterselie) of eieren · dilletante "dan zongen ze: dilletante, kille tante, pille tante. raar wijf! gekke troel! met die dille, in je smoel! met die dille, in je bille. lekker gille, op je stoel. ja ja! zo zijn ze. maar goed. de dilletante was dan ook een ware liefhebster" haar echte naam kennen we niet. prinses die moest trouwen maar liever werkte in haar dilletuin. een aardman genaamd maakte misbruik van haar en de situatie. hij werd gedood door een prins die de dilletante echter niet wist te bevrijden van de vloek · gevoelige laag als kind verkreukelde ik zilverpapier om het dan weer helemaal glad te wrijven. maar dat lukte nooit helemaal; er bleven altijd sporen van de kreukels (want de weerbarstige werkelijkheid zat ertussen) nu doe ik het weer juist om de werkelijkheid vast te leggen · volcmar de ommelandvaarder : een bijzonder boek. als je een goed verhaal zoekt voor een historische drama met hanze, stormvloed, kogges, geloof, kampen, santiago de compostela, gotland, geselaars en meer · als in een verlaten dorpskern een bebouwing van staken en aarde strak afgetekend tegen een blauwwitheldere lucht als een mierenhoop omhoogstekend neergeregend afgesmolten leem naast hoopjes gras rond grijsdode takken als anorganische kernen krommen zij zich van de aarde het leven aanwijzend. als herhaalde waarschuwingen van een verre kennis. verbeten opblijven van een kleuter. zal het zich kijken laten. als kleine achteraf gemerkte kladjes. als het sluiten van de handen, het schijnduister van de nacht. als kastanjeboomschaduwen ontsluierd van het licht verheldert de ruimte. in mij krijt het, blij, binnen te gaan in de razende tunnel. het natriumlicht dat oranje spat tegen het paarse omspansel knalt de lyriek uit elkaar in rondspinnende splinters. zijn betekenis en verwachting afgeknelde zenuwuiteinden. een kristal tot zand geknapt. raadselachtig hoe snel je dingen vergeet, angstwekkend hoe sluipend vergeten zaken hun opwachting maken in het portiek der tegenwoordigheid · boletus edulis : eekhoorntjesbrood. te herkennen aan het witte netwerk (reticulatie) op de steel net onder de hoed, wit vlees dat roze kleurt onder de hoedrand, gele buismondjes. donkere hoed (kadetkleurig) en lichte steel · de hemel boven het paleis van de kalief van bagdad was vol sterren en de maan scheen helder en daarom wandelde de kalief, die de slaap niet kon vatten door al dit schoons, in een der vele boomgaarden die zijn paleistuin rijk was. hij hoopte aldus enig verkoeling en verstrooiing te vinden om zo beter door de slaap verrast te kunnen worden. plotseling hoorde hij een stem uit een boom die wat afzijdig stond van de anderen. 'fatima, hier ben ik!' de kalief keek verbaasd om zich heen tot hij de jongeman die hem bij de naam fatima had aangeroepen ontwaarde. de jongeman snelde op hem toe en omhelsde hem. de kalief was verbouwereerd, zo vaak werd hij in zijn functie niet door slecht geschoren jongemannen op de mond gekust. 'fatima!', sprak de jongen. 'hoe heerlijk is het jouw bevallige vormen in mijn sterke zeemansarmen te voelen' waarbij hij de kalief van opwinding stevig in beide wangen kneep. pas toen bemerkte hij zijn vreselijke vergissing. 'maar, u, u bent fatima niet' stamelde de jongeman. 'wie is u, waar is fatima?' de kalief begreep nu dat hij voor een ander werd aangezien. 'jongmens, als je me vertelt hoe je hier zo te recht bent gekomen in de tuinen van de kalief, de grootste mens op deze aarde, de meest verlichte man, heerser van bagdad - en dat wil wat zeggen in deze tijden - vergeef ik je je onbetamelijke gedrag.' hij verzweeg wijselijk zijn ware identiteit opdat de jongen zich uit verlegenheid niet zou verstillen. 'oh heer, verraadt mij niet!' de jongen viel op zijn kniee n en kuste de slippen van de kaftan van de kalief en ook diens rechter grote teen. 'verraadt mij niet oh heer ik ben slechts een eenvoudige zeeman, ik heb mijn hart verloren aan een dienstmaagd uit het paleis en als men mij zou vinden en gevangennemen zie ik haar nooit meer terug!' de kalief gebaarde de jongeman weer op te staan en sprak: 'wees maar niet bang. misdaad noch zonde is nog begaan. maar vertel me uw naam en waar u vandaan bent gekomen, uw kleding verraadt dat u een lange reis heeft gemaakt voordat u uwzelve hier vond, en hoe u fatima hebt leren kennen, want het is toch algemeen bekend dat niemand toegang heeft tot de vrouwen in dienst van kalief h., zelfs de minste dienstmaagd of schoonmaakster of vouwmeisje wordt elk uur van de dag door des kaliefs wachters bewaakt.' 'oh heer!, uw schrandere woorden vliegen als vogels recht gewiekt strak op hun doel af, hoe gij mij doorziet, ik ben met stomheid geslagen! herman is mijn naam maar men noemt mij hier te lande armando. van het frankische land kom ik, de noorderwind bracht mij na een barre tocht van vele jaren in uw prachtige stad die men alom prijzen hoort. vijf lange jaren geleden is fatima mij als vrouw beloofd. haar oom giroidas, een rijke griekse koopman. maar o gruwel, op een pleziervaart met tal hare vriendinnen, werd haar schip overallen door roofzuchtige moren en werd zij als slavin verkocht.' hier onderbrak de kalief het verhaal van armando. 'heb je nog meer vrienden bij je die dat geruis daar in de struiken en onder de oude mangabomen veroorzaken?' 'neen heer, ik ben hier geheel alleen gekomen.' 'wie zijn het dan die dat geluid veroorzaakten wat ik zoven hoorde? hoor! daar is het weer!' en nu hoorde ook armando het vreemdsoortige geluid. de kalief vroeg daarop aan de jongen: 'wilt u uw kalief ten dienste zijn? volgt mij dan en laat ons uitvinden wat dat geluid te betekenen heeft'. de twee mannen slopen nu voorzichtig naar het struikgewas waar zo ven nog een ijselijke schreeuw had weerklonken. een reusachtige steenarend sloeg nutteloos zijn krachtige vleugels door het duistere zwerk, zijn poten aan een tak gebonden, de ogen door een leren kap bedekt. voorzichtig naderde de kalief het gebonden wezen dat zo weeklagend om hulp had geroepen. de mannen verbazenden zich over de grootte van het dier dat zeker vier malen de grootste vogel die de kalief ooit gezien had overtrof. · sodabread trying to make a different kind of sodabread, in the pan, 500gr mixed flour, oats, teaspoon of salt, teaspoon of sodium bicarbonate, olive oil, 350ml water, vinegar. knead lightly, half an hour in the pan at low fire ~steve · paniek in de dauw het was al lang geleden, zeker voor een dier als zij was, dat karel haar gepakt had. ze bad daarop tot de lieve heer dat karel een keer zijn regenscherm zou vergeten en haar zou nemen, in de gang. het mocht niet baten. niets hielp, ook het bidden niet. en het smeken had alleen een averechts effect. ze was radeloos maar ze besloot toch, op zekere dag, vandaag, het volgende te ondernemen. als een soort van laatste afdwinging of eerste onthouding van het onontkoombare dat haar helder en klaar voor ogen stond als een snelstromend beekje in een diepen scheur tussen de woudreuzen die daarin helemaal alleen stonden want het waren beuken en haar middenrif deed kruimelen en haar hart jeuken zodat ze haar linkerarm tegen de borstkas klemde zo moest haar besluit haar verwarmen en doorbloeden. en dat deed het ook. ze trok haar stoute schoenen aan. en haar stoute rokje en haar stoute truitje en paradeerde dronken van het vreemde spel dat zij speelde in de vroege ochtendlucht op het met nog dauwbevochtigde grasveld voor de flat waarin zij woonde want ze wist dat karel elke ochtend uit het raam keek als hij de koffie door het apparaat liet pruttelen. eeraleerst liep ze wat achteloos rond en leunde zwaar op haar tenen opdat der hakken niet zouden wegzakken tussen de pollen gras. maar allengs beheerste ze dat zo goed dat zij kon schrijden, het bekken naar voren overhellend, haar linkerhand in de bocht van haar rug en haar kin omhoog, zo waadt zij aan, de nieuwe dag. aurora! de koffie zal hem sterken, zijn knijpende maag zal versterkt worden dat door zijn gedachten aan haar, hij vergeeft zijn ochtendhumeur en ziet een nieuwe tijd aanbreken, daar, voortschrijdend over het veldje gaat zijn gemalin. aurora! het koffiezetapparaat hapert en geeft een scheut bevrijdende reutels en borrelingen. ze kijkt naar het balkon, waar, echter nog geen deur is opengegaan. hij moet nu toch gaan komen kijken binnen gehoorsafstand, anders marcheert de dageraad van het grasveld af en staan blijven kan ze niet zonder haar gratie te verliezen die als de traagheid om haar heen hangt en haar met parfumdauw omhult zolang ze beweegt. wie ben ik dat ik dit allemaal besef? waarom snapt die klootzak het niet? er is geen tijd te verliezen. zou karel nu niet snappen wat er gaande moet zijn dan is haar gedrag voor altijd onverklaarbaar ingewikkeld en omstreden. hij zou haar geestelijk mijden en doden met een schouderophaal als ze eens fietsten langs een berm met naamloze bloemetjes die zij nog nooit gezien zal hebben, en wolken die kloppen en het warme asfalt dat zij voelt onder haar wielen. hoeveel passen kan zij nog schrijden voor ze later nooit meer aan karel kan zeggen dat hij wat fout doet? beseft hij dat hij hier aan het weglopen is? en maar doorsjokt achter zijn gemiddelde dagindeling aan en nooit meer naar morgens kan kijken zonder een klok te zien? wat nu? ze maakt de stappen korter en gooit haar hoofd van voor naar achter. steeds sneller, tot haar haren zich niet meer lijken te verplaatsen. ze pakt haar haren bij elkaar en draait ze in een knotje. voor het raam staat nog steeds karel. hij kijkt wat bezorgd en schudt met zijn mok met koffie. 'karel' staat erop. · buiten ons denken is het grote onbetekende alles; het is. en het kan van alles worden. voor ons. · elke keer als ik (teveel) drink stil ik een stem in mijn hoofd en is het even rustig daar · hoe langer je kijkt, hoe meer je ziet · we are conscious of the animal within us, which awakens in proportion as our higher nature slumbers. it is reptile and sensual, and perhaps cannot be wholly expelled; like the worms which, even in life and health, occupy our bodies. possibly we may withdraw from it, but never change its nature ~henry david walden, thoreau · centraal station de trein wisselt dichter toe op de lijn van gevels, een lichte topzware zwenking, trager gevolggevend een nadering momenten: toendra's, van reflectie en afwending dan ogen kijken door de gevelwand in de mijne tussen de vensters staren twee ogen; er zweeft wat rook; beleefd onbegrip, door de reizigster trekken mijn ogen de zwarte stenen tussen de witte kozijnen scherper; een flinke wollen kabeltrui heb ik aan ik kijk niet naar u ik kan mij niet verraden. mijn nek zit op slot in normaal gedrag; in haar hoofd schieten ramen langs, een zichtbaar kenmerk door herhaling, vele ruiten worden één vol koestering, een klein ovaal kozijn. dan de donkere stationsoverspanning, bevrijdt van het kader van de donkere haarlok waar lang de amsterdamse school · kabouterjenever vlak na de oorlog monsterde ik aan op de gloednieuwe walvisvaarder de willem barendsz. een mooie tijd met veel optimistische jonge mensen. vol enthousiasme togen we zuidwaarts op zoek naar de walvis. eerst zakten we langs de westafrikaanse kust naar kaap de goede hoop en hadden daar overal een prima tijd. ik herinner me veel muziek, dans en vrouwen en heel goedkope jenever, kabouterjenever. gewoon uit nederland. allemaal geweldig maar na kaapstad was het uit met de pret. toen begon het echte werk. we gingen de oceaan op: geen havens meer maar alleen maar oceaan. we gingen steeds verder naar het zuiden op zoek naar de walvis. maar het zat tegen. de walvis liet zich maar zelden zien en vele maanden dreven we rond zonder ook maar één walvis te zien. dit was toch niet het mooie zeemansleven dat ons voor ogen stond! waren we nog maar in kaapstad, met de mooie vrouwen en de kabouterjenever. bij de meesten begon de heimwee en de spijt nu erg op te spelen. en het enige tijdverdrijf dat we hadden als je vrij was, was rondhangen op de achterklep van het schip. voor het luik waar de walvissen door naar binnen werden gesleept. die klep was vlak boven het wateroppervlak en je kon dan zwemmen en wat zonnen. veel meer was er ook daar niet te doen. zo lagen we daar wat te vervelen toen ineens piet op het platform verscheen. in zijn nette pak. met in elke hand een koffer -zo piet, ga je passagieren? - hij groette iedereen heel beleefd en zei dat hij naar huis ging. hij pakte zijn valiezen op en stapte zo overboord. even was het doodstil en we keken elkaar aan. wat een rare grap. maar hij kwam niet meer boven. een paar jongens doken er nu achteraan maar het was vergeefs. ze kwamen boven zonder iets van piet. hij had zijn koffers gevuld met kettingen en andere ijzeren troep om zeker te weten dat hij niet meer boven kwam ~jan alferink · los setenta apÓstoles lucas 10:1-24 reina-valera 1960 : misión de los setenta : 10 : 1. después de estas cosas, designó el señor también a otros setenta, a quienes envió de dos en dos delante de él a toda ciudad y lugar adonde él había de ir. 2. y les decía: la mies a la verdad es mucha, mas los obreros pocos; por tanto, rogad al señor de la mies que envíe obreros a su mies. 3. id; he aquí yo os envío como corderos en medio de lobos. 4. no llevéis bolsa, ni alforja, ni calzado; y a nadie saludéis por el camino · levensloop ach, het is toch zoo licht lopen, in de slavenketen. die daar vooraan zal zeker en vast de weg wel weten. wie zou er klagen? wij hebben toch zeker allen lege magen. hier lopen wij, kameraden voor het leven, over de vaste paden, de zon schijnt zwaar, bedrukt ons even, maar de lasten op onze ruggen zijn hoog opgeladen, het hoofd blijft zo fijn koel en ongenaakbaar. de ketens zijn zo diep al ingesleten, onze magen lang vergeten, er rest ons slechts op de gebarsten lippen - als ik ze krul proef ik van dat rode spul - de laatste twijfel, wat vage begrippen, vormen samen een vraag: zou ik kou vatten, zonder mijn stalen kraag? · the donner party (sometimes called the donner-reed party) was a group of american pioneers led by george donner and james f. reed who set out for california in a wagon train in may 1846. they were delayed by a series of mishaps and mistakes, and spent the winter of 1846–47 snowbound in the sierra nevada. some of the pioneers resorted to cannibalism to survive ~wikipedia · alas de cuervo letterlijk 'ravenvleugels'; de opa van victor gaf er die naam aan; kersantiet, jabbro-dioriet; plutonisch gesteente; hard en zwart; bij lozana in piloña · het poelpaard | dit verhaal nu, begon onschuldig genoeg. het was getiteld "het poelepaard" en hoewel ik het oorspronkelijke geschrevene niet langer in mijn bezit heb, staan de woorden nochtans in mijn geheugen gegrifd en kost het mij maar weinig moeite ze hier voor u neer te schrijven. "in een hutje van plaggen en stronken, aan de rand van een heel groot bos woonde eens een arme familie. eigenlijk was het geen bos maar een woud. een oerwoud. zo oud als de wereld met bomen zo oud als de zon en met hangranken als dikke spinrag en varens zo groot als bungalowtenten. de bomen waren er zo dik nou en zo maar door. die familie was de familie van jantje, zijn zusje en zijn vader en zijn moeder. er waren nog meer kindertjes geweest maar die waren allemaal al dood van de honger. net op dit moment zien we hele familie staan bij het grafje van de kleine kulder, de jongste die net overleden was. vader staat met zijn pet in zijn handen en moeder staat tegen hem aan te huilen, gewikkeld in haar zondagse poncho. het zusje, dat overigens karin heet, is heel stil en teruggetrokken en omdat ze heel dun is lijkt het net een hoekvlag van een voetbalveld. jantje, de kleinste van het stel staat naast het grafje, net als zijn vader met zijn petje in de hand. hij kijkt heel boos. vader is radeloos: wat moeten we doen, moeder? komt er dan geen einde aan deze ontberingen? vader is een houtskoolbrander is en de laatste tijd waren de winters nogal zacht zodat niemand zijn houtskool wilde kopen. rustig maar vader, op elk dekseltje past een potje. een oplossing voor al onze ellende is vast heel dichtbij! misschien vinden we wel een schat achter ginder boom. wie weet! zo probeerde het arme wicht haar man op te beuren. welk een kranig vrouwmensch! en daar stonden ze dan : die schamele mensen die zich door het harde leven sloegen. in de schaduwen van die grote bomen en struiken op de rand van het dichte woud dat eten gaf maar ook vocht, kilte en enge beesten. die nacht, nadat ze een dodenmaal van koudwater met brood met bosuitjes hadden genuttigd, en de eenkhoorn het dak rammelden lag jantje te huilen op zijn bed. hij woelde mar en woelde maar. hij wou zo graag zijn ouders helpen maar wist niet goed hoe. zijn zusje, karin, kroop vanuit het voeteneind, want ze deelden een bedstee, naar hem toe en probeerde hem met zoete woordjes te troosten. een beetje zoals ze haar moeder dien namiddag bezig had gezien. wat moeten we nu doen? gaan wij nou ook dood? ik vind het gemeen! zo ging ons jantje maar door. wat moeten we nu doen! jammerde jantje. stil nu maar zei karin. ik ken wel iemand die ons kan helpen. we vragen het wel aan het poelepaard. "het poele paard wat is dat dan?" vroeg jantje terwijl hij de tranen van zijn wangen veegde, "maar ken je het poelepaard niet? dan gaan we morgen heel vroeg naar buiten en het bos in. naar het poelepaard want je ziet het poelepaard enkelt als de dauw nog tussen de bomen hangt! en dan vragen we het poelepaard naar ons toe te komen want als je daar de poel inloopt wordt je zo naar beneden gezogen de modder in, en dan moeten we zingen:" karin kon zo snel niets anders verzinnen om de arme kleine jongen te troosten. en terwijl de arme kleine jonge zichzelf in slaap snikte piekerde karin de nacht heen op zoek naar een antwoord voor de vragen van morgen · het begon allemaal op de dag dat de vrouw van de slager bij mij kwam —ik moet het wel vertellen zoals het gebeurde want anders begrijp ik het zelf ook niet meer— haar man was verdwenen en weer teruggekeerd. maar wat is dan het probleem? nou, het was niet meer haar man geweest. zei ze. hij was iemand anders geworden. wat ik ook redeneerde en betoogde, ik kon haar daar niet van af helpen. al zag hij er hetzelfde uit, het was toch iemand anders. punt uit. zij kende haar man toch? maar dat is toch onzin! dat zei ik ook. weet je wel hoe eng het is om een vreemde in je huis te hebben die beweert je man te zijn en die niet meer weg wil? nu goed, zo was het met haar. maar daarop kwamen er ineens veel meer van dergelijke verhalen. dat iemand even met de rug naar ze toe stond en ze ineens merkten dat het iemand anders was. daar kwam ascension die haar eigen kinderen niet meer herkende terwijl ze schreiend aan haar rokken hingen. en jose en josefa die al meer dan zestig jaar getrouwd waren scholden elkaar de huid vol en gooiden hun huisraad op straat. het hele dorp was onherkenbaar veranderd en gek geworden. ook ik begon aan mijn omgeving te twijfelen. allemaal waren ze veranderd. ik herken eigenlijk niemand meer. ik weet wel waarom ik dit schrijf. ik weet wie ik ben en wat er van mij verwacht wordt en door wie. maar feitelijk weet ik, behalve als ik aan het schrijven ben, ook niet meer of ik dezelfde ben. iedereen behandelt me afstandelijk en lijkt me niet meer te kennen. ze zijn veranderd. of ben ik het? maar ik ben toch mezelf? hoe kan ik aan mezelf twijfelen? maar toen begon het pas! wat een ellende. inmiddels heeft vrijwel iedereen het dorp verlaten. en toch is er nog hoop. maar ik kan het niet meer aan. nu wil ik ook weg. naar een plek waar niemand me kent. zodat ze niet weten wie ik ben en hoe ik me misdragen heb. of hij. en of ik veranderd ben. toch moet ik mijn verslag over wat er daarna voorviel nog maken. dat schrijf ik nog en dan ben ik weg. dit verslag laat ik achter op mijn schrijftafel · van de hak op de tak tak; taxus, de boom waar bogen van werden gemaakt; toxon, grieks voor boog; bow, engels voor tak (en boog) en dan scheut, shoot: een schot maar ook een jonge tak · espacios de indeterminaciÓn o espacios en blanco de un texto son, según el teórico alemán wolfgang iser, vacíos de información que el autor deja para que el lector los complete" ~wikipedia · zorgenkinderen "consequently, from the very advent of agriculture, worries about the future became major players in the theatre of the human mind" ~yuval noah harari, sapiens · spoon boy: "do not try and bend the spoon. that's impossible. instead... only try to realize the truth." neo: "what truth?" spoon boy: "there is no spoon." neo: "there is no spoon?" spoon boy: "then you'll see, that it is not the spoon that bends, it is only yourself" ~the matrix · de hoeveelheid werk en het resultaat van dat werk hebben geen enkele relatie · woorden en worden · pistas forestales "holz es un antiguo nombre que en alemán significa bosque. en el bosque hay caminos que las más veces se pierden de repente en lo intransitado. se llaman "sendas perdidas" (holzwege). cada una de ellas corre aparte, pero en el mismo bosque. a menudo causan la impresión de ser iguales, pero solo lo son en apariencia. los leñadores y guardabosques conocen esas sendas. saben lo que significa estar en una senda perdida" ~martin heidegger · galium aparine kleefkruid. eetbaar. gorilla's rollen er een bal van en stoppen hem dan als pruimtabak in hun mond · de wil bepaalt de uitkomst · betekenis alles is al gebeurd. onze geesten volgen de lijnen van uitkristallisatie; en achter het kristal van het al zit het wezen — alles is er, en was er, maar zit te wachten tot iemand het betekenis geeft: tot iemand het tekent · het weer in de spiegel · de omgevallen kaartenbak · el perro del hortelano "una comedia de lope de vega, de 1618. «ser como el perro del hortelano, que no come ni deja comer»; el perro es un animal no vegetariano que no come los vegetales del huerto de su amo, pero no deja que los otros animales los coman" (de hond van de tuinman naar een komedie van lope de vega uit 1618. "de hond van de tuinman, eet zelf niets uit de tuin maar laat anderen ook niets eten") · verbergen de nieuwe bergen verschenen ineens. niemand had ze ooit eerder gezien. was daar dan altijd mist? wat beweegt er op die helling. en hoe kom je er? · onbetekenend de constituent is in permanente staat van onbetekenis; leg je hem vast dan klapt hij uit elkaar (of in elkaar) · exposure installatievoorstel. een ruimte met een plakkaat erop waarin staat dat er altijd risico is op ongeluk en dat arbo- en andere regels niet toestaan dat iemand daar binnen gaat · mother lode a principal vein or zone of veins of gold or silver ore. the term is also used metaphorically to refer to the origin of something valuable or in great abundance (wikipedia) · alles is een uitzondering · eenheid van plaats en tijd(snelheid) elk lokaal systeem met dezelfde snelheid heeft dezelfde tijd (ongeacht waar ze vandaan komen) · ewige wiederkehr al eterno retorno de lo idéntico ~así habló zaratustra, friedrich nietzsche · kvattummechanica de werkleer van het waarschijnlijkheidsveld (het kvatdeeltje) · mamposterÍa piedra sin trabajar unida con argamasa (c : i de narancol · kun je iets begrijpen dat eigenlijk onwaar of onzinnig is? · el paisaje de memoria cuando reconoces un lugar aunque vienes de otro lado que la último vez · claire et distincte alle ideeën helder en welonderscheiden; alleen dat wat ik zelf zeker weet of na kan gaan accepteer ik (vrij naar rené descartes) · benedicam dominum, qui tribuit mihi intellectum; insuper et in noctibus erudierunt me renes mei. proponebam dominum in conspectu meo semper; quoniam a dextris est mihi, non commovebor. (neo-vulgaat, psalm 16, 7-8) · over de kunst van het begrijpen en het begrijpen van de kunst © 1999-2020 john coberco