wat ik mooi vind aan het wereldbeeld van parmenides is dat de wereld ongevormd en onmenselijk is en dat wij haar oppervlakte, de werkelijkheid, vormgeven maar dat we haar in essentie niet kennen—ik weet dat parmenides het anders zegt, dat alles er al is, maar dat komt op hetzelfde neer: een wereld waarin alle mogelijkheden bestaan maar niet zijn