/limonadesiroop (ranja)~ 750gr citroensap (ca. 3kg citroenen), 750gr water, 1,5kg suiker, de (schone) schil van 1 citroen en muntbladeren koken tot alle suiker goed opgelost is. dan meteen bottelen, zet de te vullen fles wel op een houten plankje /Deze week hebben op deze plek aandacht voor een ongewoon verhaal van een gewone man. Het hart van Theo Quekel stond 55 keer stil. De planken voor de kist lagen al klaar. Wonder boven wonder blijft de boswachter leven. Wat doet het met een mens als je oog in oog staat met de dood? U hoort het in het laatste deel /nporadio1/spraakmakers https://www.nporadio1.nl/spraakmakers/onderwerpen/537592-verhalen-van-spraakmakers-theo-quekel-overleefde-al-55-hartstilstanden-deel-5 /project harp | in 1966 the project installed its third and final 16-inch gun at a new test site in yuma, arizona. on november 18, 1966 the yuma gun fired a 400 lb (180 kg) martlet 2 projectile at 7,000 ft/s (2,100 m/s) sending it briefly into space and setting an altitude record of 180 km (590,000 ft; 110 mi) [wikipedia] /het grootste verdriet | toen god en de duivel nog goede vrienden waren gingen ze eens wandelen toen het eens bijzonder mooi weer was. zoon door de goden gegeven prachtige nazomerdag terwijl het eigenlijk al winter had moeten zijn en het leek of de natuur meer een herinnering was dan de werkelijkheid. zo'n dag. ze liepen tussen velden en door de bossen en over de bergen en langs de meren en zeeën en babbelden er ondertussen vrolijk op los. eigenlijk waren ze het grotendeels met elkaar eens. en als ze het niet met elkaar eens waren dat gaven ze elkaar grootmoedig gelijk want het was zo'n mooie namiddag dat dat wel kon. ze bespraken de schepping en de natuur en de logica en de taal, dit laatste was een bijzondere liefhebberij van de duivel, en schetsten met vurige sporen wiskundige figuren in de heldere herfstlucht, aangezien de wiskunde altijd de warme belangstelling van god had. maar over één ding kwamen ze te spreken waar ze het maar niet over eens konden worden. en dat was wat nu het grootste verdriet was. daarin verschilden ze behoorlijk van mening. de duivel hield vol dat het de lichamelijke pijn was maar god beweerde dat het het ontbreken van liefde was. zo gingen ze maar door en door en kwamen er niet uit. ondertussen werd de lucht alsmaar donkerder en donkerder en begon het wat te waaien. god en de duivel haastten zich naar een groepje dichte taxusbomen die hun goede beschutting boden tegen de komende regen. want beiden wisten met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid dát het zou gaan regenen, daar waren ze het over eens. het gaf de duivel een idee en hij zei tegen god: -laten we de proef op de som nemen met die mensen. dan zien we vanzelf wie er gelijk heeft. -dat is goed,- zei god, -maar hoe pakken we dat aan? en ze waren niet de enigen want uit de verte zagen zij een man en een vrouw naar hun schuilplaats komen rennen terwijl ze grote bossen wilgetenen hoog opgestapeld op hun rug in bedwang hielden. dat is vrij eenvoudig- zei de duivel: -wie het eerst huilt heeft verloren!- en met een wegwerpgebaar liet hij de man struikelen over een wortel van de taxus. de takkenbos viel over hem heen. hij stond op maar viel weer rollend over rondgestrooide wilgentenen en haalde zijn hand open aan zijn snoeimes. zijn vrouw wilde hem helpen maar omdat hij net weer viel had dat alleen maar tot gevolg dat ze hem in het gezicht schopte met haar klomp. de man kermde het uit maar er kwamen geen tranen uit zijn ogen. de duivel was niet blij en hij zon op een manier om de pijn nog wat te verergeren. hij zag de kraaien vluchten voor de regenbui en veranderde zichzelf in negen kraaien en viel de man aan. van alle kanten pikten en krabten de kraaien de man tot hij er razend van werd. hij probeerde de kraaien van zich af te slaan maar waar hij er eentje links van zich af sloeg vielen er rechts acht aan. toch huilde hij niet. uiteindelijk kreeg hij een kraai te pakken en stopte het beest in een juten zak die zijn vrouw hem had toegeworpen. toen verdwenen ook de andere kraaien één voor één in de zak. toen de man alle kraaien had knoopte hij de zak dicht en begon erop te ranselen en te timmeren dat het een lieve lust was! de duivel kermde het uit en smeekte om genade. de mensen schrokken hevig van die stem uit een zak waar ze alleen vogels hadden gestopt en de man liet de zak vallen en beiden renden hard weg. de duivel kroop uit de zak met een rood hoofd en betraande ogen. -nou,- zei god, -dat was niet erg overtuigend. -ik heb jou nog niks beters zien presteren!- zei de duivel terwijl hij zijn ogen uitveegde. toen bewoog god zijn rechterhand vlug heen en weer en liet zo een bliksemstraal op de vluchtende vrouw neerslaan zodat ze dood neer viel. de man keerde zich om en zeeg op zijn knieën naast het lijk van zijn vrouw en begon hartverscheurend te huilen. niet pijn maar de liefde geeft het meeste verdriet- zei god, terwijl hij triest voor zich uitkeek. de duivel stond er naast en keek zwijgend naar het tafereel van de man en de dode vrouw. god, je hebt gelijk.- zei hij, -je hebt de man niet geraakt toch lijdt hij nu het meest. -de mensen zijn gewend aan pijn want hun leven is pijn lijden. daarop maakte hij een bibberend gebaar met zijn linkerhand en de vrouw sloeg haar ogen op. de man nam haar in zijn armen en terwijl hij haar ondersteunde liepen ze langzaam weg. maar als ik het meest bang ben van pijn moet jij het meeste lijden als je niet geliefd wordt. -zo is het ook, zei god, -zonder de liefde ben ik nergens /een kleine plaats ten zuiden van Arch.--een gehucht werkelijk--met een kerk en eenige huizen, tenslotte vond ik den rentmeester, logerend bij zijne zuster. Ik vond hem in een deplorabele toestand. Geheel ontredderd was hij gevlucht voor mijn toorn. Hij vreesde 't allerergste, kennelijk. Ik sprak niets van het geen ik hem alles te verwijten had, doch vroeg hem zonder verdere omwegen naar datgene wat mij zo na aan het hart lag: de verblijfplaats van Mischa, zo hij dien kende. Hij keek mij daarop zo mogelijk nog verschrikter aan en zijn zuster begon heiligen aan roepend waar ik nog nooit van gehoord had en haar schort te verfrommelen en te bevochtigen met haar mondvocht en tranen van ogenschijnlijk zelfmedelijden. Ik liet mij door dit alles niet van de wijs brengen en drong aan. Hij vertelde dat hij haar gezien had op de weg naar het jachtslot van de Dzj.'s, op een gezadeld boerenpaard had zij hem aangekeken alsof hij de duivel zelve was--al moet ik er bij zeggen dat hij het zelf wat omslachtiger formuleerde maar hier kwam het wel op neer--en dat ze daarop ervandoor gestoven was om dergelijke argumenten /They walked in single file. The entrance to the path was like a sort of arch leading into a gloomy tunnel made by two great trees that leant together, too old and strangled with ivy and hung with lichen to bear more than a few blackened leaves. The path itself was narrow and wound in and out among the trunks. Soon the light at the gate was like a little bright hole far behind, and the quiet was so deep that their feet seemed to thump along while all the trees leaned over them and listened. As their eyes became used to the dimness they could see a little way to either side in a sort of darkened green glimmer. Occasionally a slender beam of sun that had the luck to slip in through some opening in the leaves far above, and still more luck in not being caught in the tangled boughs and matted twigs beneath, stabbed down thin and bright before them. But this was seldom, and it soon ceased altogether. ,THE HOBBIT OR THERE AND BACK AGAIN J.R.R. TOLKIEN CHAPTER VIII: FLIES AND SPIDERS ,https://archive.org/stream/TheHobbitByJRRTolkienEBOOK /PANIEK IN DE DAUW Het was al lang geleden, zeker voor een dier als Sophie, dat Karel haar gepakt had. Ze bad daarop tot de lieve heer dat Karel een keer zijn regenscherm zou vergeten en haar zou nemen, in de gang. Het mocht niet baten. Niets hielp, ook het bidden niet. En het smeken had alleen een averechts effect. Sophie was radeloos maar ze besloot toch, op zekere dag, vandaag, het volgende te ondernemen. Als een soort van laatste afdwinging of eerste onthouding van het onontkoombare dat haar helder en klaar voor ogen stond als een snelstromend beekje in een diepen scheur tussen de woudreuzen die daarin helemaal alleen stonden want het waren beuken en haar middenrif deed kruimelen en haar hart jeuken zodat ze haar linkerarm tegen de borstkas klemde zo moest haar besluit haar verwarmen en doorbloeden. En dat deed het ook. Ze trok haar stoute schoenen aan. en haar stoute rokje en haar stoute truitje en paradeerde dronken van het vreemde spel dat zij speelde in de vroege ochtendlucht op het met nog dauwbevochtigde grasveld voor de flat waarin zij woonde want ze wist dat Karel elke ochtend uit het raam keek als hij de koffie door het apparaat liet pruttelen. Eeraleerst liep ze wat achteloos rond en leunde zwaar op haar tenen opdat der hakken niet zouden wegzakken tussen de pollen gras. Maar allengs beheerste ze dat zo goed dat zij kon schrijden, het bekken naar voren overhellend, haar linkerhand in de bocht van haar rug en haar kin omhoog, zo waadt zij aan, de nieuwe dag. Aurora! De koffie zal hem sterken, zijn knijpende maag zal versterkt worden dat door zijn gedachten aan haar, hij vergeeft zijn ochtendhumeur en ziet een nieuwe tijd aanbreken, daar, voortschrijdend over het veldje gaat zijn gemalin! Het koffiezetapparaat hapert en geeft een scheut bevrijdende reutels en borrelingen. Ze kijkt naar het balkon, waar, echter nog geen deur is opengegaan. Hij moet nu toch gaan komen kijken binnen gehoorsafstand, anders marcheert de dageraad van het grasveld af en staan blijven kan ze niet zonder haar gratie te verliezen die als de traagheid om haar heen hangt en haar met parfum- dauw omhult zolang ze beweegt. wie ben ik dat ik dit allemaal besef? waarom snapt die klootzak het niet? Er is geen tijd te verliezen. Zou Karel nu niet snappen wat er gaande moet zijn dan is haar gedrag voor altijd onverklaarbaar ingewikkeld en omstreden. Hij zou haar geestelijk mijden en doden met een schouderophaal als ze eens fietsten langs een berm met naamloze bloemetjes die zij nog nooit gezien zal hebben, en wolken die kloppen en het warme asfalt dat zij voelt onder haar wielen. hoeveel passen kan zij nog schrijden voor ze later nooit meer aan Karel kan zeggen dat hij wat fout doet? Beseft hij dat hij hier aan het weglopen is? En doorsjokt achter zijn gemiddelde dagin- deling aan en nooit meer naar morgens kan kijken zonder een kutklok te zien? Wat dan? Ze maakt de stappen korter en gooit haar hoofd van voor naar achter. steeds sneller, tot haar haren zich niet meer lijken te verplaatsen. ze pakt haar haren bij elkaar en draait ze in een knotje. Voor het raam staat nog steeds Karel. Hij kijkt wat bezorgd en schudt met zijn mok met koffie. 'Karel' staat erop. Hij glimlacht wat. /They walked in single file. The entrance to the path was like a sort of arch leading into a gloomy tunnel made by two great trees that leant together, too old and strangled with ivy and hung with lichen to bear more than a few blackened leaves. The path itself was narrow and wound in and out among the trunks. Soon the light at the gate was like a little bright hole far behind, and the quiet was so deep that their feet seemed to thump along while all the trees leaned over them and listened. As their eyes became used to the dimness they could see a little way to either side in a sort of darkened green glimmer. Occasionally a slender beam of sun that had the luck to slip in through some opening in the leaves far above, and still more luck in not being caught in the tangled boughs and matted twigs beneath, stabbed down thin and bright before them. But this was seldom, and it soon ceased altogether. THE HOBBIT OR THERE AND BACK AGAIN J.R.R. TOLKIEN CHAPTER VIII: FLIES AND SPIDERS ,https://archive.org/stream/TheHobbitByJRRTolkienEBOOK /london nomades : "the class of nomades with which i propose to deal makes some show of industry. these people attend fairs, markets, and hawk cheap ornaments or useful wares from door to door. at certain seasons this class 'works' regular wards, or sections of the city and suburbs. at other seasons its members migrate to the provinces, to engage in harvesting, hop-picking, or to attend fairs, where they figure as owners of 'puff and darts', 'spin 'em rounds', and other games. [...] "the accompanying photograph, taken on a piece of vacant land at battersea, represents a friendly group gathered around the caravan of william hampton, a man who enjoys the reputation among his fellows, of being 'a fair-spoken, honest gentleman'. nor has subsequent intercourse with the gentleman in question led me to suppose that his character has been unduly overrated. [...] "he honestly owned his restless love of a roving life, and his inability to settle in any fixed spot. he also held that the progress of education was one of the most dangerous symptoms of the times, and spoke in a tone of deep regret of the manner in which decent children were forced now-a-days to go to school. 'edication, sir! why what do i want with edication? edication to them what has it makes them wusser. they knows tricks what don't b'long to the nat'ral gent. that's my 'pinion. they knows a sight too much, they do! no offence, sir. there's good gents and kind 'arted scholards, no doubt. but when a man is bad, and god knows most of us aint wery good, it makes him wuss. any chaps of my acquaintance what knows how to write and count proper aint much to be trusted at a bargain.' [...] "the dealer in hawkers' wares in kent street, tells me that when in the country the wanderers 'live wonderful hard, almost starve, unless food comes cheap. their women carrying about baskets of cheap and tempting things, get along of the servants at gentry's houses, and come in for wonderful scraps. but most of them, when they get flush of money, have a regular go, and drink for weeks; then after that they are all for saving... they have suffered severely lately from colds, small pox, and other diseases, but in spite of bad times, they still continue buying cheap, selling dear, and gambling fiercely.' [...] "declining an invitation to 'come and see them at dominoes in a public over the way', i hastened to note down as fast as possible the information received word for word in the original language in which it was delivered, believing that this unvarnished story would at least be more characteristic and true to life." from 'street life in london', 1877, by john thomson and adolphe smith https://digital.library.lse.ac.uk/objects/lse:jer426cev /limonadesiroop (ranja) | 750gr citroensap (ca. 3kg citroenen), 750gr water, 1,5kg suiker, de (schone) schil van 1 citroen en muntbladeren koken tot alle suiker goed opgelost is. dan meteen bottelen, zet de te vullen fles wel op een houten plankje /ancient human genomes suggest three ancestral populations for present-day europeans | nature | https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC4170574 /my church offers no absolutes she tells me, "worship in the bedroom" the only heaven i'll be sent to is when i'm alone with you | take me to church | hozier /bananencake met rum | koken met karin /"Jener bild- und begrifflose Widerschein des Urschmerzes in der Musik, mit seiner Erlösung im Scheine" ~Friedrich Nietzsche, Der Geburt die Tragödie /"...nathan stubblefield who stated that earth batteries do not generate electricity: they intercept and receive ground flowing telluric currents. if you wish to find strong telluric currents by this means, place one of your two ground rods into a tree root. the galvanometer should be wired close to this base. the other rod is wired and can be placed in sequentially different spots. readings can literally "pin" the meter, holding it there for weeks" ~an introduction to the mysteries of ground radio, by gerry vassilatos https://borderlandsciences.org/journal/vol/53/n01/Vassilatos_on_Ground_Radio.html /DE TRAAGHEID VAN HET BESTAANDE het al bestaat vanwege de traagheid. anders had de oerknal zich in een oogwenk voltrokken, was alles al voorbij. traagheid bestaat omdat er een maximale snelheid is voor alles. het leven is het venster van de hysterese /OORLOGSGEHAKT recept van mijn moeder die het nog wist van haar moeder. om toch gehaktballen te kunnen draaien als je weinig tot geen vlees hebt: verkruimeld roggebrood, paneermeel, kruiden, ui, ei, smeerleverworst (saks of kalf), en wat je hebt aan gehakt /heb je wel gehoord van de zeven, de zeven, heb je wel gehoord van de zevensprong. ze zeggen dat ik niet dansen kan. ik kan dansen als een edelman. dat is één, dat is twee, dat is drie, dat is vier, dat is vijf, dat is zes, en dat is ze-he-ven! /Aus dem Schlussterzett fand der zweite Vers schnellvals geflügeltes Wort Verbreitung: »Wer Großes will, muss sich zusammenraffen./In der Beschränkung zeigt sich erst der Meister,/Und das Gesetz nur kann uns Freiheit geben.« J.W.Goethe /mirkwood | the entrance to the path was like a sort of arch leading into a gloomy tunnel made by two great trees that leant together, too old and strangled with ivy and hung with lichen to bear more than a few blackened leaves (tolkien, the hobbit) /Aus dem Schlussterzett fand der zweite Vers schnellvals geflügeltes Wort Verbreitung: »Wer Großes will, muss sich zusammenraffen. In der Beschränkung zeigt sich erst der Meister, Und das Gesetz nur kann uns Freiheit geben.« J.W.Goethe /Gedroomd dagje paintballen eindigt op verlaten zandpad bij Kuinre. De politie is een omvangrijke fraude op het spoor. Mensen kochten een kaartje van 40 euro voor een dagje paintballen in het Kuinderbos https://v.gd/mn12345 /MOSTERDSOEP water, zout, peperkorrels, mosterd, mosterdzaad, prei, lavas of maggi, aardappels, geraspte kaas /Gedroomd dagje paintballen eindigt op verlaten zandpad bij Kuinre | NOS /Isaac Monté II (Online Edition) | V2_Rotterdam /Nederland had in 1974 al een werkende thoriumreactor: de KEMA suspensie test reactor van prof. J.J. Went. "Die leverde tot 1 mW thermisch vermogen, maar werd vrijwel direct daarna stilgelegd" https://nl.m.wikipedia.org/wiki/KEMA_Suspensie_Test_Reactor /cake de carmen : 4 huevos, 1 yogurt de limón, 1 sobre de levadura royal, rayadura de un limón y de una naranja. en el recipiente vacío del yogur: 1 de aceite de girasol 3 de harina 2 de azúcar; yo le agrego un poco de mermelada, la que esté por ahí ; 2 cucharadas; media hora delevantar y en el horno a 150 grados, 40 minutos aproximadamente /In der Beschränkung zeigt sich erst der Meister /they walked in single file | the hobbit or there and back again j.r.r. tolkien / chapter viii: flies and spiders /bij het verlaten van mijn huis trof ik vl. aan /el hombre procede de cuatro linajes ancestrales de áfrica | la voz de asturias /the enchiridion by epictetus | classics.mit.edu /people born blind are mysteriously protected from schizophrenia | the vice /ancient human genomes suggest three ancestral populations for present-day europeans | nature /a 5700 year-old human genome and oral microbiome from chewed birch pitch | nature /ice time - the debate over dating glaciers | oupbl /die leerstelle als grundbegriff der rezeptionsästhetik | wikipedia /study confirms horseshoe crabs are really relatives of spiders, scorpions | phys /Nino est en retard /about backdoors in signal and other apps | ~larma/blog /mysterious denisovans emerged from the shadows in 2019 | science news /el adn de los pasiegos /een halve eeuw cholesterolverdwazing | apothekersnieuws /Directory definition by The Linux Information Proj /French Filmmaker Agnès Varda to Receive WGAW’s 2019 Jean Renoir Award for International Screenwriting Achievement /Nathan Stubblefield -- Electricity From The Ground | rense.com /De Zevensprong (Heb je wel gehoord van de zeven) /Car ‘splatometer’ tests reveal huge decline in number of insects | the guardian
mateor.eu/mnews